De kogel is door de kerk. Het kabinet heeft besloten de AOW-leeftijd te verhogen, in twee stappen, naar 67 jaar. In 2020 wordt de leeftijd naar 66 jaar verhoogd en in 2025 naar 67. De mensen die op 1 januari 2010, 55 jaar of ouder zijn, merken er niets van.
In Groot-Brittannië en Duitsland is dit besluit al enkele jaren eerder genomen.
Er is kritiek op, uiteraard. Een verworven recht wordt nu eenmaal niet gemakkelijk opgegeven. Maar het is een onontkoombaar besluit en ook volstrekt logisch in de tijd. Toen de AOW ruim vijftig jaar geleden, kort na de Tweede Wereldoorlog, officieel werd ingevoerd, waren het andere tijden. De leeftijd waarop je toen was gestart met werken, lag beduidend lager. Er waren veel meer lichamelijk ‘zware’ beroepen die door de industrialisering en automatisering nu in kantoorbanen zijn veranderd. Ook jarenlange studie tezamen met een vaste baan was heel normaal. Deze tropenjaren, die vaak langer duurden dan tien jaar, waren gebruikelijk voor wie hogerop wilde komen. Ook sukkelde men al op jongere leeftijd met de gezondheid en leefde gemiddeld korter dan tegenwoordig. De relatie vrije tijd en werk was van een ander soort dan tegenwoordig. Op zondag was men vrij en soms de zaterdagnamiddag.